Vallen en opstaan. Dat krijgen we met de paplepel ingegoten. Zo groeien kleine mensjes tot grote mensen. Dat is de manier hoe ik heb geleerd met financiële middelen om te gaan. Het vallen ging makkelijk, het opstaan iets moeilijker. Maar wat een heerlijke ontdekkingsreis was het! Als ik nu voor een valkuil sta, ben ik zoveel wijzer en weet hoe ik er een bruggetje over kan bouwen of er simpelweg omheen te lopen.

Dat heb ik niet in mijn eentje geleerd, daarvoor heb ik het moderne medium internet van harte voor gebruikt. Met veel dank aan talloze anderen die hun ervaringen optekenden in blogs, zodat dit groentje (en vele anderen) mee konden lezen en (vooral) leren. Zelf heb ik ook over mijn 'grote' aflossingsavontuur van mijn studentenkrediet geblogged. In eerste instantie voor mezelf. Maar de steun van lezers heeft mij ontzettend gemotiveerd!

Van sufferd tot slimmerd… betekent niet dat ik niet af en toe nog eens lekker op mijn bek ga in mijn leven ;-) Maar wel dat ik het tijd vond om een nieuwe blog te beginnen en deze voor eens en altijd met rust te laten. Nieuwsgierig? Lees dan met me mee op www.snufdeslimmerd.blogspot.com

Oktober zit erop. Mijn eerste maand met een vast bedrag 'leefgeld'. Tweehonderd euro voor alles, dat niet onder mijn vaste lasten valt. De eerste gedachte waren, dat dit een zuur appeltje zou worden. Zuinig denken is niet altijd hetzelfde als zuinig leven… Maar al snel bleek de appel ook erg zoet te zijn. Zo uit het niets kwam er het besef dat ik allerlei leuke spulletjes heb, die ik nu goed in huis kon gebruiken. Heeft me nop gekost, behalve goed nadenken waar het lag. Heerlijk tevreden werd ik erdoor.

Vandaag mijn kasboek bijgewerkt van alle uitgaven uit het leefgeld. ( Het voelde net als zakgeld Mijn procentuele verdeling in uitgaven ziet er als volgt uit; 30 % levensmiddelen, 30 % benzine, 20 % diverse huishoudelijke zaken, 11 % vrije tijd en 9 % cadeaus (verjaardag, geboorte etc.). Ik heb de eerste hap overleefd in de spreekwoordelijke zure appel, dus nu is het een kwestie van doorbijten.

Mijn vader heeft mij vandaag een prachtig cadeau gegeven! Boodschappen doen… op zijn kosten. Voor mij komt het als een geschenk uit de hemel op dit moment.

Geen gekke dingen ingeslagen, want dat vind ik dan ook weer niet kunnen. Gewoon zoals ik normaal ook boodschappen doe; niet met honger, maar wel met een lijstje, op zoek naar het beste waar (liefst onder een euro) en alleen spullen die ik ook echt gebruik. Voornamelijk lang houdbare conserven gekozen, zodat ik er natuurlijk een tijdje mee vooruit kan en dan zelf mooie verse producten per week kan aanvullen.

Moeders is ook een kei. Ze woont dichter bij mij in de buurt en staat altijd voor me klaar. Bij mams mag ik ook nog altijd lekker mee eten en samen vinden we het gezellig om aan de tafel urenlang te babbelen. Ik ben altijd een gelukkig kind geweest met deze twee ouders en nu een gelukkige vrouw!

Al voordat ik uitviel op mijn werk, wist ik dat ik het in het najaar weer 'spannend' zou krijgen met mijn inkomen. Het seizoen met het meeste werk zou weer achter de rug zijn en dan zou ik minder uren gaan werken en automatisch ook minder geld verdienen. Dit jaar was ik redelijk goed voorbereid en wist precies hoeveel uren ik moest kunnen werken om mijn hoofd boven water te kunnen houden. Maar dat is wel een korting van 30 procent op mijn inkomen, dat ik tot en met september 2010 ontving.

Nu is het dan zover. De maand oktober. 30 % minder inkomen, een paar onvoorkomelijke nieuwe lasten en een kleine sufferd met wilskracht. Nog voor de maand begon heb ik uitgerekend, hoeveel ik nodig heb om een dag te kunnen eten. Van ontbijt tot en met avondeten incl. een tussendoortje en gezonde dingen zoals fruit en groente (die laatste twee zijn het duurst) kwam ik rond 5 euro per dag uit. Dus voor een maand 150 euro totaal aan boodschappen. Mijn auto ( een energievriendelijk koekblikje) kreeg in drukke weken voor zo'n 75 euro per maand te drinken. Maar omdat ik nu niet iedere dag naar mijn werk en (werk)afspraken rijd en het genoegen van wandelen naar de winkel etc. weer heb ontdekt, vond ik dat ik daar op kon korten. Voor benzine d8 ik 50 euro per maand nodig te hebben. Kort door de bocht… ik zou maximaal 200 euro per maand hoeven uit te geven buiten mijn vaste lasten om me te kunnen verplaatsen op meer dan 10km en te eten.

Klein rekensommetje van een maand met vier weken, is dat ik per week 50 euro leefgeld heb om alles van te kopen dat ik nodig heb/ denk nodig te hebben. (Verkeerde inschatting is dan ook gewoon 'weggegooid' geld). Dat bedrag heb ik iedere week in mijn portemonnee en de pinpas is een no go. Ik ben bijna op het einde van week 1 en het was een pittige week! Even terug de knop omzetten, maar het zit er wel nog steeds in! Heb voor deze maand ook mijn schoonheidsspecialiste afgebeld ( ga ik 1x in de 3 maanden heen), omdat ik dat op geen enkele creatieve manier gepuzzeld kreeg in mijn budget. Dus dat wordt weer een ouderwets thuisverwenavondje

Werken, werken en werken… zo zag deze zomer er uit. Van de leuke dingen doen die ik me had voorgenomen, is weinig terechtgekomen. Net als van afschakelen… de sportschool heeft flinkt winst op me gemaakt! Een uurtje sporten als afleiding ?! Dan ga ik nog wel even een uurtje door op kantoor en dan heb ik morgen wel weer tijd om te sporten. Maar ja, als dat iedere dag gebeurd, dan doe je uiteindelijk dus heel weinig aan ontspanning. Een kleine vier weken geleden, was het dan ook 'BAM, (figuurlijk) op mijn bek'. Huilen en staren naar mijn beeldscherm kon ik opeens als de beste, dus naar de huisarts en nu ben ik al vier weken thuis.

Nu heb ik veel tijd om allerlei dingen, thuis en buiten, te doen. Maar mijn energiepeil is erg laag, dus ik doe het heel rustig aan. Meestal doe ik twee of drie kleine dingen op een dag, die een beetje met huishouden te maken hebben en met iets waarvan ik vrolijk wordt. Buiten lopen geeft ook iedere keer weer een heerlijke boost, dan voel ik de kleur op mijn gezicht vanzelf weer tevoorschijn komen. Verbazendwekkend voor veel personen in mijn omgeving, maar voor de meeste die dit lezen waarschijnlijk niet, vind ik veel rust in opruimen en ordenen. Ik heb overzicht over de spullen in mijn huis en hierdoor is mijn drang om te gaan 'emo-shoppen' gigantisch gedaald. Wanneer ik dan besluit om naar een winkelrijk gebied te gaan, heb ik een klein lijstje bij me van spulletjes die ik nog nodig heb (vaak praktische zaken voor in huis). Als ik dan iets wil kopen, dan kijk ik of ik iets van het lijstje tegenkom. Soms is dat niet het geval of is de kwaliteit niet naar mijn wens en dan kom ik net zo goed weer met lege handen, maar een gevulde portemonnee thuis.

Vol goede moed begon ik enkele maanden geleden met mijn aflossing van mijn studieschuld. Na drie aflossingen wilde ik hier trots over schrijven, maar toen ging er opeens een alarmbelletje. Ik had toch net een overzicht ontvangen van de extra aflossingen… Waar zijn die 225 euros in godsnaam naartoe gegaan? Volgens de brief waren ze goed aangekomen bij DUO, maar waarom ging die aflossing dan zo langzaam?

Snuf voelde zich echt een sufferd! Van de 75 euro dat ik maandelijks aflos, gaat er maar ongeveer 20 tot 23 ( raar bedrag, maar ja) vanaf. De andere (iets meer dan) 50 euro is rente… Om toch helemaal van je stoel af te vallen. A split second zat ik in dubio, het is toch iedere maand een aardig bedrag dat van de rekening afgaat. Uiteindelijk heb ik besloten toch op deze blaren te zitten, ik wilde ook zonodig met het vuur spelen.

Koninginnedag alweer voorbij. Zoals ik me had voorgenomen heb ik flink opgeruimd in mijn huisje en fris gepoetst. Wat was ik blij met een extra dagje vrij. Sinds maart zijn we weer lekker druk met de voorbereidingen voor het eerste evenement van de zomer, dus heb ik tot en met juni weken van zes dagen werken, één dag vrij. Alle feestdagen, dus ‘verplichte’ vrije dagen, grijp ik met beide handen aan om mijn hoofd vrij te maken en mijn huis schoon, dan kan ik er nog meer van genieten.

Waarom voel ik me dan de koning(in) te rijk…? Buiten dat ik mijn huis op koninginnedag weer aan kant heb gemaakt. Heb ik ook een inventarisatie gemaakt van mijn voorraad eten en drinken. Mijn vriezer is goed gevuld, aan potjes en blikjes ontbreekt het zeker niet en mijn voorraad (alcoholische) drank is niet miniem. Nu ik dat alles weer zeer helder heb, kan ik mijn boodschappenlijstje voor de wekelijkse verse zaken hierop afstemmen. Resultaat vanmiddag… bij het afrekenen van de wekelijkse boodschappen zat ik op 20 euro. Een mooie 10 euro minder dan mijn weekbudget.

Zo heb ik met pasen mijn klerenkast opgeruimd en uitgesopt. Bij mijn verhuizing is er eigenlijk niks meegekomen dat niet meer draagbaar was, maar ik had er nogal een rommeltje van gemaakt. Alle kleren weer op de juiste stapeltjes, lekker overzichtelijk. De cyclus van iedere twee weken dezelfde kleren, was direct doorbroken. Snuf is gewoon de koning(in) te rijk in haar kleine paleisje.

Drie maanden back on my own. Heerlijk. Een plek naar mijn hart. Financieel ook nog alles in het gareel. Maar waar gaat het geld heen… Wonen, leven, sparen en aflossen, dan gaat het hard. Het voornemen om 30 euro weekbudget aan boodschappen te besteden lukt goed en ik vind mijn huisje zo heerlijk dat ik er graag vertoef en mensen uitnodig. Eerst gezellig tafelen in mijn keukentje, maar als het mooie weer lekker blijft komen, dan het dakterras op. Morgen koninginnedag 2010. Ik heb besloten mijn ochtend lekker een beetje in mijn huishouden te steken en ‘s middag eens te gaan kijken wat er te doen is.

Op dit prachtige medium zijn talloze websites en blogs te vinden over consuminderen, schuldaflossingen en diverse andere geldgerelateerde onderwerpen. Zoveel mensen, zoveel verhalen. Vaak lijken ze overeen te komen, maar uiteindelijk zijn ze allemaal uniek. Het stukje dat Geen Handen daarover schreef op 20 maart 2010 is daar een goed voorbeeld van. Voor mij een heel herkenbaar stukje. Ik heb een doel ( mijn studielening aflossen ), maar dat houdt niet in dat ik mezelf niet af en toe verwen.

Sinds vorige maand heb ik een weekend abbonement op een landelijke krant. Via mijn CJP lidmaatschap krijg ik iedere donderdag, vrijdag en zaterdag voor afgerond 10 euro per maand een exemplaar in de brievenbus. Heerlijk bij mijn weekendontbijt pluis ik de krant door en ben weer helemaal op de hoogte van wat er in ons landje gebeurt en welke ontwikkelingen of strubbelingen de kunst en cultuurwereld ondergaat. Vooral dat laatste was mijn drijfveer om dit abonnement af te sluiten. Ik verzet me er namelijk tegen om alleen de actualiteiten in het zuiden van het land te absorberen. Wat er verder in het land gaande is in mijn werkveld, blijft een constante prikkel om er nog meer uit te halen!

Nu heb ik een krantenjongen of krantenmeisje die iedere dag braaf zijn/ haar wijkje loopt en de lezers in het vroege ochtenduur van een krantje voorziet. Met nadruk op IEDERE DAG. Niet alleen op de drie dagen, waarop ik hem zou moeten krijgen. Maar ook op maandag, dinsdag en woensdag. Mijn krantenbezorger is de liefste